تبليغاتX
تا گل هیچ
تا گل هیچ
از دلق پوش صومعه نقد طلب مجوی /یعنی ز مفلسان سخن کیمیا مپرس
چهارشنبه سی ام خرداد 1386
علی شریعتی:...

خدایا تو چگونه زیستن را به من بیاموز!

 

                           من خود مردن را خواهم آموخت !!!

                  

                                              دکتر علی شریعتی

 

                                                      


ادامه مطلب
+ ا نوشته شده در ساعت 16:16 توسط : مرز
چهارشنبه بیست و سوم خرداد 1386
داستان

صدای شلیک گلوله به گوش میرسه  ته دلش یه واهمه بزرگ هست اما هنوز نمی دونه اسمش واهمه

است تنها متوجه صدای تالاپ تولوپ قلبش اندام نحیف کودکانه اش رو زیر میز فرو می کنه جای به نظر

تنگی میاد با دست پاهاش رو تو بغل می فشاره فکر می کنه تو انباری اون خونه مخفی شده چون چند

تا پله او ن به اونجا رسونده هنوز داره می لرزه و صدای تیر اندازی ادامه داره در بین این هیا هو صدای

آشنای مادر و می شنوه که اونو به سمت خودش می خونه به سرعت از زیر میز بیرون می پره و خودش

رو در آغوش مادر جا میده انگار اون زخمی شده اما به سختی دخترک رو به سینه خودش فشار میده و

دائم از موهای اون بوسه های ریز می گیره و در اون زیر زمین روشن وسبز رنگ میدوه زیر زمینی که دارای

تعداد زیادی ستونه از پشت یکی از ستون ها صدای زنی به گوش میرسه مادر خودش رو به طرف صدا

می کشه در اون پشت زنی با چشمانی درخشان و مهربان دستهاش رو باز می کنه و دخترک رو از مادر

تحویل میگیره و به سینه خودش می  چسبونه به گمانم بهش پناه می ده و مادر برای حفاظت از اون زن

نیکوکار و کودکش به جلوی دشمن میره و حالا صدای شلیک گلوله شنیده میشه ...

دخترک ۴ ساله با اضطراب از خواب می پره اما نمی دونه این یعنی چی ؟ !  چه اتفاقی در انتظار به وقوع

پیوستنه!

تا اینکه سالها بعد مادر در اوج بیماری دخترک را تنها می زاره و همان زن مهربان و نیکوکار برای پناه دادن

به او قدم در خانه او می گذارد و چه عاشقانه دخترک را دوست دارد و دخترک چه بی تفسیر او را میداند و

دوست دارد .

                                                                                          برگرفته از واقعیتی انکار ناپذیر

 

                                     


ادامه مطلب
+ ا نوشته شده در ساعت 14:5 توسط : مرز
چهارشنبه شانزدهم خرداد 1386


آوازِ خُداحافظی‌اَم‌ را در چهارراه‌ خواهم‌ خواند

وَ از میان‌ِ روح‌ِ خود خواهم‌ گُذشت‌!

خاطره‌ها را

وَ ساعات‌ِ اندوه‌ را زنده‌ خواهم‌ کرد!

در آوازم‌

 

ـ در آوازِ سفیدم‌ ـ

به‌ باغی‌ خواهم‌ رسید

وَ چونان‌ ستاره‌ی‌ سحری‌،

خواهم‌ لَرزید!

                                


ادامه مطلب
+ ا نوشته شده در ساعت 21:40 توسط : مرز
سه شنبه هشتم خرداد 1386
خسته

سلام خدایی امروز خیلی دپرسم اصلا حال و حوصله ندارم  نمی دونم اصلا چم هست فکر کنم حوصله ام سر رفته امان از دست این حوصله که هی گاه و بی گاه سر میره و گاز و کثیف می کنه.

کاش اقلا از بچه های ادلیستم یکی آن بود همه آفن . اینم شانس ما

بازم خدایا شکرت فردا نگی ناشکره همینیم که داریم ازمون بگیری والا شانس که نداریم بیا تو این هیروبیر بزنه خدا هم از دنده چپ با ما بیفته دیگه چه شود.

خیلی چند و پرند نوشتم فکر کنم تاثیر خوندن این فارسی عمومی باشه که توش از کتاب چرند و پرند جمال زاده هم یاد شده. تا اطلاعیه بعدی بای


ادامه مطلب
+ ا نوشته شده در ساعت 17:54 توسط : مرز
چهارشنبه دوم خرداد 1386
زندگی

 

زندگی لحظه ای بیش نیست!!!

گاه مبهم گاه شفاف تر از آینه وهم!!!

گاه سر سخت سخت تر از دیو سیاه!

گاه رنجور چون کودکی نازک

گاه عاشق حتی عاشق تر از مادر

گاه شیرین و گاه تلخ

اما در آخر می دانم زندگی مال من است

 


ادامه مطلب
+ ا نوشته شده در ساعت 13:29 توسط : مرز